Apostolos Campus Ministry to między wyznaniowa służba zaangażowana w szerzenie ewangelii po całej ziemi. Świadczymy o wiecznej miłości naszego Pana, pracujemy z różnymi ludźmi z różnych wyznań a naszym celem jest niesienie dobrej nowiny o Chrystusie, staramy dosięgnąć się tych, którzy nie znają Drogi, Prawdy i Życia. I tak jak nasze życie zmieniło się dzięki Panu, pragniemy objawić tą miłość Bożą, która została nam pokazana. Chcemy stać się latarnią dla wszystkich straconych dzieci, dla naszych braci i sióstr.

We wszystkim co robimy w Apostolos Campus Ministry przestrzegamy trzech standardów. Te trzy standardy znane są pod greckim terminami: Kerygma, Koinonia, Diakonia.

I. Kerygma (Słowo)

Ew. Jana 1:1
"Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo" [Ew. Jana 1:1] Skupiamy się przede wszystkim na studiowaniu Pisma Świętego, jak i zastosowaniu i zintegrowaniu z naszym codziennym życiem. Najwspanialszy sposób w jaki Bóg objawił się człowiekowi to Chrystus poprzez ciało oraz Pismo Święte. Pan zszedł na ziemię w postaci pokornego człowieka, aby zbawić ludzkość i wyzwolić ją z grzechu, tak abyśmy mogli odnowić nasze związki z Bogiem. Nasza wiara rośnie, poprzez codzienne życie według ewangelii. To poprzez ewangelie, Pan objawił nam swoje serce, wole i plan. To ona przekazuje nam jego rady i wskazówki. Jak jest napisane, "Słowo twoje jest pochodnią nogom moim i światłością ścieżkom moim" [Psalm 119:105]. Ewangelia w naszym życiu, jest sednem i pierwszą rzeczą na którą kładziemy nacisk w naszej wspólnocie. Oddajemy się czytaniu, uczeniu i głoszeniu ewangelii. Po przez Pismo Święte poznajemy Chrystusa i dzięki ewangelii możemy prowadzić innych i przyprowadzać ich do Chrystusa. Posiadanie pragnienia do szukania Chrystusa, do poznawania Chrystusa oraz do świadczenia o nim i czynienia go znanym, wszystko to pochodzi z pracy Ducha Świętego, który ujawnia się poprzez czytanie Ewangelii.

II. Koinonia (Wspólnota)

1 List Jana 1:3
Co widzieliśmy i słyszeliśmy, to i wam zwiastujemy, abyście i wy społeczność z nami mieli. A społeczność nasza jest społecznością z Ojcem i z Synem jego, Jezusem Chrystusem.

Biorąc przykład jaki nam dają pierwsze kościoły opisane w Dziejach Apostolskich, kładziemy nacisk nie tylko na wzrost duchowy poprzez Słowo, ważny jest dla nas wzrost poprzez uczestniczenie we wspólnocie. Jako chrześcijanie tworzymy ciało Chrystusa, a jedność w ciele jest rzeczą konieczną. Kiedy jednoczymy się z naszymi braćmi i siostrami w Chrystusie, możemy rozwijać się razem i dodawać sił i wspierać się wzajemnie. Bóg nie przeznaczył nam samotnej ścieżki, ale pragnie abyśmy dzielili się miłością, którą on tak obficie wlał w nasze serca.

Poprzez łamanie się chlebem, możemy doświadczyć serca Chrystusa, którym obdarzył nas bezinteresownie. On zmarł za nas na krzyżu, abyśmy my mogli otrzymać życie wieczne. Chrystus stał się dla nas przykładem do naśladowania, jak w scenie gdzie myje stopy swoim uczniom. "Albowiem dałem wam przykład, byście i wy czynili, jak Ja wam uczyniłem" [Ew. Jana 13:15].

Paweł głosił, "I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym" [1 List do Koryntian 13:2]. Również Apostoł Jan napisał, "Kto nie miłuje nie zna Boga, gdyż Bóg jest miłością" [1 List Jana 4:8]. Nie wspominając samego Chrystusa, "BĘDZIESZ MIŁOWAŁ PANA, BOGA SWEGO, Z CAŁEGO SERCA SWEGO I Z CAŁEJ DUSZY SWOJEJ I Z CAŁEJ MYŚLI SWOJEJ. To jest największe i pierwsze przykazanie. A drugie podobne temu. BĘDZIESZ MIŁOWAŁ BLIŹNIEGO SWEGO JAK SIEBIE SAMEGO. Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy" [Ew. Mateusza 22:37-40]. Widząc miłość jaką obdarzył nas Chrystus, uczymy innych jak żyć, życiem Chrystusa.

Wspólnota daje ogromne korzyści, nie tylko nas własny duchowy wzrost, ale pozwala również rozwijać się wspólnie. Jest to czas, kiedy możemy obdarzać się wzajemnie wspaniałą miłością Chrystusową. Tak jak otrzymaliśmy bezwarunkową miłość Bożą, uczymy innych jak ważne jest życie w miłości, jak Jezus wiódł swój żywot. Poprzez uczestnictwo we wspólnocie jednoczymy się w Chrystusie widząc jednocześnie pracę Ducha Świętego objawiającego się w nas.

III. Diakonia (Posługa)

List do Galacjan 5:13
Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jeden drugim w miłości.

Po zasianiu ziaren (ewangelii) w naszych sercach, naszym celem jest ich pielęgnowanie, aby mogły przynieść owoce. Po otrzymaniu ewangelii, doświadczamy zmiany wewnątrz nas, która ostatecznie staje się widoczna w naszej mowie i w naszym zachowaniu. I to światło, które pojawiło się w naszych życiach, musi zostać ujawnione światu. Nikt "nie zapala też świecy i nie ustawia jej pod korcem, lecz na świeczniku, i świeci wszystkim, którzy są w domu" [Ew. Mateusza 5:15]. Jak życie Jezusa było życiem Słowa, my także musimy wprowadzić Słowo w życie. Apostoł Jakub powiedział "Bo jak ciało bez ducha jest martwe, tak i wiara bez uczynków jest martwa" [List Jakuba 2:26]

Jezus zademonstrował jak wygląda życie według ewangelii, poniżając się i żyjąc w pokorze. Dzięki temu możemy nauczyć się jak wygląda prawdziwa droga ewangelii, drogi krzyża, drogi samozaparcia, ogołacania się i poświęcenia. Służąc innym, jesteśmy w stanie doświadczyć serca Chrystusowego, z którym oddał się zupełnie za nas.

Tak jak uczniowie, musimy też służyć innym, nie żyć samolubnie, ale żyć bezinteresownie. Czyniąc tak, sprawiamy że Słowo ożywa w nas, i Światło Chrystusa objawia się przez nas, "Tak niechaj świeci wasza światłość przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie" [Ew. Mateusza 5:16].

Poprzez nasze uczynki i nasze życie codzienne, możemy przysporzyć Jezusowi Chrystusowi chwały i stać się żywym świadectwem jego wielkiej pracy jaką włożył w nasze życie. Akt służenia i wprowadzanie go w życie to właśnie Ewangelia. Wierzymy, że przez posługę i promowanie społeczności i kultury Chrystusowej poprzez misje i ministeria dowiadujemy się o Piśmie Świętym więcej i więcej.